Opis
Teoria sprężystości – matematyczna teoria opisująca zachowanie się ośrodka ciągłego podlegającego deformacjom sprężystym pod wpływem działających na niego obciążeń. Teoria sprężystości dzieli się na liniową teorię sprężystości i nieliniową teorię sprężystości. Liniowa teoria sprężystości[1][2] zakłada liniowe związki konstytutywne czyli obowiązywanie prawa Hooke’a oraz liniowe (zlinearyzowane) związki geometryczne, które są odpowiednie do opisu deformacji ciała w zakresie małych przemieszczeń i małych odkształceń. Pionierem teorii sprężystości był inżynier kolejnictwa, budowniczy kolei Petersburg-Moskwa oraz konstruktor mostów, Feliks Jasiński – autor dzieła Badania nad sztywnością prętów ściskanych opublikowanej w 1895 roku.[3]
