Opis
„Białe noce” to krótka powieść psychologiczna rosyjskiego klasyka Fiodora Dostojewskiego, opublikowana w 1848 roku. Akcja toczy się w Petersburgu, podczas letnich tzw. „białych nocy” – dni, kiedy noc jest prawie nieodczuwalna. Głównym bohaterem jest nieśmiały, samotny mężczyzna, marzyciel, który spędza wieczory na samotnych spacerach. Pewnej nocy spotyka Nastkę, młodą kobietę pełną smutku i nadziei, z którą nawiązuje głęboką, choć krótkotrwałą więź emocjonalną. Nowela ukazuje tęsknotę za bliskością, ulotność szczęścia i dramat samotności człowieka. Styl Dostojewskiego łączy romantyczną atmosferę Petersburga z introspekcją bohatera, tworząc wrażliwą i melancholijną opowieść o miłości i nadziei.
